یادداشت

مدرس تعلیم و تربیت استان: علی جمشیدی

نظام آموزشی در دنیا ۳ دهه است به سمت ،مهارت های فنی، حرفه ای، هنری، صنعت و کار آفرینی، دانش بنیان، حرکت کرده
ولی در جامعه کنونی ما هدف تعلیم و تربیت را فقط آموزشهای تئوری و نظری، حفظ، آزمون ، تست و غول کنکور با مافیای گردش مالی میلیاردی می دانند ،

به راستی چه تفکر و چه کسانی در پشت این سبک منسوخ و فرسوده،
سودا گری می نمایند؟؟؟

🔎با تجاری و اقتصادی سازی مدارس و دانشگاهها غیر دولتی

دانش آموزان مستعد و باهوش با خانواده های کم بضاعت یا ترک تحصیل می،کنند یا در رشته های کم بها و بدون آینده شغلی
که شهریه کمتری دارند مشغول
می شوند و باعث رشد بادکنکی مدارک ،بدون مهارت می گردند
ودامنه بیکاری جوانان را افزایش می دهد ،

🔍سهمیه های رنگارنگ مسولان ذی نفوذ ، هیئت علمی ها، و خرید صندلی توسط سرمایه داران
برای رشته های پزشکی معضل دومی است که اهداف مهم
تعلیم و تربیت را مخدوش
و کم ارزش می نماید ،
چون علم ، دانش و مهارت را
نباید با سهمیه و پول جابجا کرد
نتیجه کسانی خواهندشد که فاقد تخصص، دانش، مهارت هستند
که در هر مسولیت وجایگاهی قرار بگیرند موجب مشکلات و معضلات عدیده ، حتی تهدید و خسارات به سلامت و امنیت خواهندگردید ،

پس با( تحول و تغییر)
در

🔎محتواهای کتب آموزشی مهارتی

🔎 روشهای آموزشی و تربیتی نو

🔎 هدفگیری و تجهیز مراکز آموزشی ( فن و مهارت) محور،

🔎 گزینش مجریان توانمند، ماهر و اخلاقی سیستم آموزشی را به سمتی رونق داد که ::::

🔍آمار بیکاری و بزهکاری کاهش یابد

🔍حرفه ها و فنون ترویج شوند

🔍خود اشتغالی و کار آفرینی محقق شود

🔎صنعت و اقتصاد رشد یابد

🔎فرد و جامعه به استقلال و
خود کفایی برسند

پایان پیام/

خبرنگار::

علی حسینی
علی حسینی
سردبیر