فعالیت‌ها و تکنیک‌های ترکیبی محرک‌های موسیقی، نقش بالقوه‌ای در درمان افراد مبتلا به اُتیسم (اوتیسم)می‌توانند ایفا کنند. این تکنیک‌ها به مواردی چون: تسهیل و حمایت از تمایل به برقراری ارتباط، شکستن الگوهای انزوا و تعامل فرد در تجارب خارجی، کاهش رفتار های تکراری و کلیشه ای و تقلید سخنان دیگران و استفاده نکردن از یک زبان تابعی کمک می‌کنند. همچنین برای آموزش مهارت‌های اجتماعی و افزایش درک زبان نیز می‌توانند مفید واقع شوند.البته باید این نکته را در نظر گرفت که به‌دلیل تفاوت‌های فردی در میان افراد مبتلا به اتیسم، هیچ قانون کلی برای درمان نمی‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد. درحالی‌که یک فرد ممکن است به یک تکنیک خاص پاسخ مثبت دهد، دیگری به‌راحتی ممکن است با آن تکنیک، آسیب ببیند.برای دانستن همه چیز درباره اوتیسم مطالعه مقاله اوتیسم چیست؟انواع،علت ها و درمانها را پیشنهاد می کنیم​.
موسیقی، می‌تواند یک ابزار قدرتمند باشد. برای مثال: شکستن الگوهای انزوا با ارائه روابط جایگزین با محرک‌های موسیقی، از کارآیی‌های این روش درمانی محسوب می‌شود.با این حال، محرک‌های موسیقی می‌توانند باعث ایجاد آداب حرکتی و یا اضافه‌بار حسی هم بشوند. بنابراین باید به‌دقت تحت کنترل قرار بگیرند.برای این نوع درمان وجود یک متخصص موسیقی‌درمان آموزش‌دیده الزامی است. چرا که شرایطی وجود دارد که تحت آن موسیقی می‌تواند اثرات مضر داشته باشد و اگر از راه درمانی نامناسبی استفاده شود، می‌تواند از یک درمان موفق جلوگیری کرده و نتیجه‌ی معکوسی بر جای بگذارد.

موسیقی می‌تواند به‌عنوان یک رابط جذاب و کمک‌کننده به برقراری ارتباط فرد اتیسم با دیگران عمل کند و در شکل‌گیری و تقویت رفتار اجتماعی بسیار موثر باشد و به ایجاد انگیزه برای ارتباط در فرد اتیسم منجر شود.این شیوه‌ی درمانی همچنین باعث تقویت دیداری و شنیداری می‌شود و سطح آگاهی را بالا می‌برد.تکنیک‌های موسیقی‌درمانی به تولید و تقویت اصوات و به‌طورکل به گفتار فرد اُتیستیک هم کمک می‌کنند و برای تحریک فرآیندهای ذهنی و توجه به مفاهیم و نمادها و درک مطلب وی مفید است.این روش درمانی به‌عنوان تشویقی برای گفتار می‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد. تحقیقات نشان می‌دهند که یادگیری سازهای بادی به یادگیری گفتار و صداها کمک می‌کنند. همچنین می‌توانند آگاهی و استفاده کاربردی از لب‌‌ها، زبان، فک و دندان‌ها را تقویت کنند.برای دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه اختلال طیف اتیسم مطالعه مقاله اختلال اتیسم و رفتارهای تکراری و کلیشه ای را پیشنهاد می کنیم.

استفاده از ملودی و الگوهای ریتمیک قوی به تقویت توجه و تمرکز و درک گفتار و کلام کمک می‌کنند.موسیقی‌درمانی همچنین سبب توسعه‌ی ادراکی و حرکتی مناسب و یکپارچه‌سازی تجربیات مختلف حسی و پاسخ‌های حرکتی خواهد شد.ازآن‌جایی که افراد اتیسم دارای اشتغالات ذهنی هستند و این سبب اجتناب از تجربه حسی جدید در آن‌ها می‌شود، موسیقی می‌تواند به این مشکلشان هم کمک کند و توجه آن‌ها را در آن واحد به یک حس جدید (مثلا شنیدن موسیقی)جلب کند.همچنین آهنگ‌های اکشن ممکن است به توسعه‌ی هماهنگی شنوایی و افزایش آگاهی فرد اُتیستیک منجر شوند.
استفاده‌ی کاربردی از انگشتان و دست‌ها را می‌توان ابتدا با بازی با چکش و یا بر روی صفحه‌کلید تمرین کرد. در سطح پیچیده‌تر توالی یادگیری ادراکی، برای اولین بار می‌توان جدا و سپس به‌صورت ترکیبی با مفاهیم زیر و بم، کم و بلندی صدا، وقفه در صدا و سرعت دادن به آهنگ کار کرد. برای انجام این کارها می‌توان از انواع تمپو یا سازهای کوبه‌ای نیز استفاده کرد.موسیقی در ایجاد انگیزه و تشویق فرد مبتلا به اتیسم استفاده می‌شود. همچنین ممکن است یک زمینه مفید برای تشویق و توسعه کنجکاوی و علاقه اکتشافی لذت‌بخشی برای افراد اتیسم باشد.موسیقی‌درمانگری با نام ژولیت آلوین مدعی است که این شیوه‌ی درمانی شرایطی را مهیا می‌کند که فرد اُتیستیک به شیوه‌های خاصی با آزادی رفتار کند.(به‌عنوان مثال: سر و صدا، فریاد و کوبیدن ابزار) و همچنین آزادی از ترس، اقدامات تلافی‌جویانه و محرک‌های تهدیدکننده و…
این درمان یک ابزار غیرآزاردهنده و غیرتهدیدکننده ارتباطی برای فرد اتیسم می‌باشد که سبب ایجاد لذت و ترویج احساس و یک رضایت عاطفی در او می‌شود. دنیای موسیقی می‌تواند در عرصه‌ی اجتماعی برای بیان شایستگی و دستیابی به ارزش‌های خود در فرد اُتیستیک کمک کند.یادگیری موسیقی می تواند در تقویت هوش، خلاقیت،ریاضی و استدلال این افراد تاثیر به‌سزایی داشته باشد.پژوهش‌ها نشان داده‌اند که آواز خواندن و بازی‌های سازهای کوبه‌ای برای کودکان که اختلالات خواندن دارند نیز مفید واقع خواهد شد.

پایان پیام/

خبرنگار::

علی حسینی
علی حسینی
سردبیر